webmaster@sciences.ir




New Class of Mini Supernovae Discovered کشف نوع جدیدی از ابرنواخترها
توسط محققانی از ایالات متحده، نوع جدیدی از ابرنواخترها که نوع یک اِی اِکس نام دارند، معرفی شدند. این ردۀ جدید از نوع یک اِی کم انرژی‌تر و کم نورتر است. پیش از این تنها دو رده از ابرنواخترها شناسایی شده بودند. ابرنواخترهای رمبش هسته‌ای، حاصل انفجار ستاره‌هایی با جرم 10 تا 100 برابر جرم خورشید، و ابرنواخترهای نوع یک اِی که در آن یک کوتولۀ سفید بطور کامل نابود می‌شود. در حال حاضر گروهی به سرپرستی رایان فولی از مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین، با استفاده از مطالعات طیف سنجی و فتومتریک، 25 عضو از این نوع ابرنواختر جدید را شناسایی کرده است. کارِ گروه نشان می‌دهد که این ستاره‌ها دارای انرژی و قدر مطلق کمتری نسبت به نوع یک اِی هستند و آنها بر این باورند که این ابرنواخترهای جدید از سیستم ستارۀ دوتایی نشأت می‌گیرند. این سیستم متشکل از یک کوتولۀ سفید است که هلیم را از ستارۀ همدم خود که هیدروژن بیرونی خود را از دست داده است جمع‌آوری می‌کند. این نوع ابرنواخترها در اصل ابرنواخترهای کوچک هستند و به نظر می‌رسد نسبتاً شایعند اما به علت کم نوری بسیار زیادشان، گاهی تنها با 1 درصد روشنایی نوع یک اِی، به تازگی کشف شده‌اند. از آنجایی که کهکشان های بیضوی (که توسط ستاره‌های پیرتر اشغال شده‌اند) فاقد این نوع ابرنواختر هستند، تصور می‌شود سیستم‌های ستاره‌ای جوان میزبان این نوع جدید است. برخلاف دیگر ابرنواخترها، اعضای این نوع جدید بسیار متنوع و کم نور هستند و نمی‌توانند بعنوان شمع‌های استاندارد مورد استفاده قرار گیرند. فیزیکس ورلد، 13فروردین1392

Dripping Honey Explained توضیحی برای کش آمدن قطره عسل
گروهی از محققان با تلفیقی از کار نظری و تجربی، توضیحی برای طولانی شدن رشته‌های مایعات قبل از پاره شدن آن یافته‌اند. آزمایشهای آنان با استفاده از روغن سیلیکن نشان می‌دهد با اینکه چسبناکی در حرکات بزرگ مقیاس مایعات در حال ریزش تأثیر چندانی ندارد، اما در تقویت موجهای تصادفی مایع در طی زمان، که موجب انقطاع رشته‌های مایع می‌شود، اثر گذارند. ظاهراً باریک شدن رشته مایعات بر اثر گرانش باید باعث پارگی و قطره قطره شدن آن شود. به همین دلیل نقطه انقطاع باید برای همه مایعات یکسان و مستقل از چسبندگی آنها باشد. ولی در عمل، برای مثال، عسل می‌تواند به صورت رشته‌ای تا 10 متر نیز کش آید در حالی که جریان آب حداکثر 10 سانتیمتر بعد از جدا شدن دچار گسستگی می‌شود. آرمان جوادی و همکارانش از مدرسه عالی نرمال در پاریس با آنالیز پایداری رشته‌ها روی مدلی ریاضی از رشته‌های عمودی تحت گرانش و اعمال اختلالات موجی و بررسی چگونگی رشد دامنه امواج به این نتیجه رسیدند که نقطه انقطاع به چسبندگی مایع بستگی دارد. این تحقیق میتواند برای فرآیندهای صنعتی مرتبط با تولید فیبرهای اپتیکی مناسب باشد. آمریکن فیزیکال سوسایتی، 12فروردین1392

Planck reveals almost Perfect Universe تلسکوپ پلانک تصویر تقریباً کاملی از عالم را ارائه می‌دهد
بعد از دو سال تجزیه و تحلیل طاقت‌فرسا، کیهان‌شناسانی که در حال بررسی مأموریت فضایی تلسکوپ 700 میلیون یوریی پلانک بودند، سرانجام دقیق‌ترین اندازه‌گیری انجام شده از تابش زمینۀ کیهانی تا به امروز را منتشر کردند. در این نتایج، سهم انرژی تاریک در عالم، از 74 درصد به 68.3 درصد کاهش یافت در حالی که سهم مادۀ تاریک افزایش یافته و از 22 درصد به 26.8 درصد رسید. مادۀ معمولی نیز 4.9 درصد را به خود اختصاص داده است و افزایشی 0.9 درصدی داشته است. پلانک همچنین نشان می‌دهد که جهان در حدود 80 میلیون سال از آنچه فکر می‌کردیم پیرتر است. بنا بر گفتۀ محققان پلانک، هیچ مدرکی مبنی بر وجود نوع چهارم نوترینو موجود نیست. این احتمال قبلاً توسط ناسا و براساس داده‌های کاوشگر دبلیو مپ مطرح شده بود. داده‌های پلانک با دقت بیشتری با مدل استاندارد هم‌خوانی دارد. با این حال، داده‌های جدید بیان می‌کند که نوسانات دمایی در اندازه‌های زاویه‌ای بزرگ، با آنچه مدل استاندارد پیش‌بینی می‌کند مطابقت ندارد. علاوه بر آن، عدم تقارن در میانگین دمای دو نمیکرۀ آسمان به چشم می خورد (خلاف پیش‌بینی مدل استاندارد). این انحرافات قبلاً توسط دبلیو مپ نیز اشاره شده بود اما به علت وجود شک و تردید در مورد منشأ آن، نادیده گرفته شده بود. فیزیکس ورلد، 1فروردین1392

Micro black holes at lower than-expected energies تشکیل ریزسیاهچاله‌ها در انرژی کمتر از حد انتظار
شبیه‌سازی‌های جدید از برخورد سر به سر ذراتی با سرعت نزدیک به نور نشان می‌دهد که شکل‌گیری سیاهچاله می تواند در انرژی‌های برخورد کمتری نسبت به مقدار پیش‌بینی شده اتفاق بیفتد. محققان آمریکایی این اتفاق را "اثر کانونی شدن گرانشی" می‌نامند چرا که دو ذرۀ برخوردکننده همانند لنزهای گرانشی عمل می‌کنند و انرژی برخورد را به دو ناحیۀ مجزای به دام اندازندۀ نور متمرکز می‌کنند که نهایتاً به تشکیل یک سیاهچاله منجر می‌شود. به گفتۀ تیم تحقیقاتی، اگرچه سیاهچاله‌ها می‌توانند در انرژی‌های برخورد پایین‌تر شکل گیرند، نتیجۀ این امر هیچ اثری بر برخورد ذرات در برخورد دهندۀ بزرگ هادرونیِ سرن ندارد. از سال 2008 هنگامی که قرار بود این شتاب‌دهنده برای اولین بار به کار بیفتد، شایعاتی دربارۀ اینکه چه آزمایش‌هایی را می‌تواند فراهم کند مطرح بود (ابعاد بالا، ذرات اِس، حباب‌های خلأ و سیاهچاله‌ها). اگرچه آزمایش‌ها در سرن از نوامبر سال 2009 به مدت دو سال بطور یکپارچه انجام می‌شد و دانشمندان هیچ‌گونه نشانه‌ای از تشکیل ریزسیاهچاله‌ها نيافتند، اما جذابیت تشكيل و تبخير ریزسیاه‌چاله‌ها همچنان میان دانشمندان و رسانه‌ها ادامه دارد. فیزیکس ورلد، 25اسفند1391

Cold Hydrogen molecules on hot stars مولکولهای هیدروژن سرد روی ستاره‌های داغ
درست مانند زمانی که شما در حال قدم زدن در بیابان هستید و اصلا انتظار بارش برف را ندارید، اخترشناسان هم هرگز فکر نمی‌کردند روی ستاره‌ای که سطحش دو برابر خورشید داغ است، ملکول هیدروژن پیدا کنند. اما این دقیقا همان چیزی است که محققان انگلستان و آلمان روی سطح چندین کوتوله سفید کشف کرده‌اند. این کشف شگفت انگیز در به دست آوردن درک بهتری از شرایط فوق‌العاده این ستاره‌ها به اخترشناسان کمک می‌کند و حتی ممکن است منجر به تشخیص اولین ایزوتوپ دوتریم در سیستم‌های سیاره‌ای خارج از منظومه شمسی شود. گرچه هیدروژن فراوان‌ترین مولکول فضاست، اما به طور معمول در دماهای بسیار پایین، در ابرهای میان‌ستاره‌ای تاریک که دمای آن‌ها تنها چند درجه بالای صفر مطلق است تشکیل می‌شود. با وجود این، اکنون اخترشناسان به طور تصادفی روی سه کوتوله سفید (ستاره‌ای متراکم با نیروی گرانشی بسیار قوی) مولکول هیدروژن یافته‌اند. گروه بر این باورند که نیروهای بسیار قوی گرانشی موجب تشکیل این مولکول‌ها می‌شوند، اگرچه در شرایطی غیر از این، وجود گرما مانع از تشکیل این مولکول‌ها می‌شود. فیزیکس ورلد، 23اسفند1391

Atmospheric electricity الکتریسیتۀ اتمسفری روی ارتفاع ابرها اثر می‌گذارد
موضوع وجود یا عدم وجود ارتباط میان پرتوهای کیهانی و پوشش ابر، که به نوبۀ خود می‌تواند بر اقلیم تأثیرگذار باشد، برای دهه‌ها دانشمندان را به بحث و استدلال واداشته است. اکنون دو فیزیکدان از دانشگاه ردینگ انگلیس کشف کرده‌اند که الکتریسیته اتمسفری جهانی، که خود توسط پرتوهای کیهانی، آب و هوا و ال‌نینو تغییر می‌کند، روی ارتفاع کف نوع خاصی از ابرها اثرگذار است. جریان‌های الکتریکی به دلیل وجود مدار الکتریکی اتمسفری جهانی، به طور مداوم در سرتاسر قسمت عظیمی از جو جاری می‌شوند و این جریان‌ها گاهی اوقات از میان ابرها عبور می‌کنند. پاسخ به این سوال که آیا این جریان‌های کوچک، قطرات تشکیل دهندۀ ابر را تحت تاثیر قرار می‌دهند یا نه، بسیار دشوار است زیرا تقریباً بدون استثنا، تأثیرات بسیار قوی دیگری روی این قطرات وجود دارد. دستگاهی که برای تعیین ارتفاع کف ابر در سودانلیکای فنلاند و هالی قطب جنوب انجام گرفت نشان داد که با افزایش یک درصدی چگالی جریان الکتریکی ارتفاع کف ابر به طور متوسط 4 متر افزایش می‌یابد و این بدین معناست که جابجایی ارتفاع تا حدود 200 متر در روز امکان پذیر است. فیزیکس ورلد، 16اسفند1391


خلاصۀ خبرهای 17 تا 31 آگوست 2012 سایت فیزیکس ورلد: (س.باخدا و س.صافی) 26/شهریور/91

خلاصۀ خبرهای 4 تا 16 آگوست 2012 سایت فیزیکس ورلد: (س.باخدا و س.صافی) 27/مرداد/91

خلاصۀ خبرهای 21 جولای تا 3 آگوست 2012 سایت فیزیکس ورلد: (س.باخدا و س.صافی) 26/مرداد/91













خلاصۀ خبرهای 7 تا 20 جولای 2012 سایت فیزیکس ورلد: (س.باخدا و س.صافی) 2/مرداد/91




Solar System Ice یخهای منظومه شمسی: منبع آب کره زمین
دانشمندان مدتها بر این باور بوده‌اند که ستاره‌های دنباله‌دار و یا نوعی از شهاب‌سنگهای اولیه کندریتی کربن‌دار، که فراتر از مدار مشتری و شاید حد مرز منظومه شمسی که به سمت داخل حرکت کرده‌اند، منشأ عناصر سبک و شاید حتی مواد آلی بر روی زمین باشند. یافتن منشاء این عناصر برای فهمیدن منشاء پیدایش آب و حیات بر روی کره زمین مهم است. با بررسی نسبت هیدورژن به دوتریوم موجود در یخ، دانشمندان می‌توانند فاصله نسبی تشکیل مواد حاوی آب از خورشید را تخمین بزنند و با مقایسه این نسبت‌ها در شهاب‌سنگها و ستاره‌های دنباله‌دار یکسان بودن محل تشکیل آن‌ها را بیازمایند. یک گروه تحقیقاتی با مقایسه این نسبتهادر ۸۵ نمونه نشان داده‌اند که محدوده تشکیل شهاب‌سنگها با محدوده تشکیل ستاره‌های دنباله‌دار یکسان نیست. این گروه پیشنهاد می‌دهد که منشاء بیشتر عناصر روی زمین از مجموعه‌ای از شهاب‌سنگهای واقع در کمربند سیارکی بین مشتری و مریخ باشد و نه از ستاره‌های دنباله‌دار. ساینس دیلی، 22تیر1391







خلاصۀ خبرهای 25 ژوئن تا 6 جولای 2012 سایت فیزیکس ورلد: (س.باخدا و س.صافی) 17/تیر/91








خلاصۀ خبرهای 21 آوریل تا 4 می 2012 سایت فیزیکس ورلد: (س.باخدا و س.صافی) 8/تیر/91







خلاصۀ خبرهای 6 تا 20 آوریل 2012 سایت فیزیکس ورلد: (س.باخدا و س.صافی) 8/اردیبهشت/91

خلاصۀ برخی از اخبار فوریه و مارس 2012 سایت هابل: (س.مجاهد) 30/فروردین/91

خلاصۀ خبرهای 24 مارس تا 5 آوریل 2012 سایت فیزیکس ورلد: (س.باخدا و س.صافی) 18/فروردین/91

خلاصۀ خبرهای 9 تا 23 مارس 2012 سایت فیزیکس ورلد: (س.باخدا و س.صافی) 5/فروردین/91

خلاصۀ خبر‌های هفته دوم مارس 2012 سایت ساینس دیلی: (م.اخیانی و ز.دوستاری) 28/اسفند/90

خلاصۀ خبرهای 23 فوریه تا 8 مارس 2012 سایت فیزیکس ورلد: (س.باخدا و س.صافی) 20/اسفند/90

خلاصۀ خبر‌های هفته اول مارس 2012 سایت ساینس دیلی: (م.اخیانی و ز.دوستاری) 19/اسفند/90

خلاصۀ خبر‌های هفته چهارم فوریه 2012 سایت ساینس دیلی: (م.اخیانی و ز.دوستاری) 12/اسفند/90

تازه‌های سایت رصدخانه جنوبی اروپا در سال 2012: (س.مجاهد) 10/اسفند/90

خلاصۀ خبرهای 10 تا 22 فوریه 2012 سایت فیزیکس ورلد: (س.باخدا و س.صافی) 6/اسفند/90

خلاصۀ خبر‌های هفته سوم فوریه 2012 سایت ساینس دیلی: (م.اخیانی و ز.دوستاری) 5/اسفند/90

خلاصۀ خبر‌های هفته دوم فوریه 2012 سایت ساینس دیلی: (م.اخیانی و ز.دوستاری) 27/بهمن/90

خلاصۀ خبرهای 27 ژانویه تا 9 فوریه 2012 سایت فیزیکس ورلد: (س.باخدا و س.صافی) 24/بهمن/90

خلاصۀ خبر‌های هفته اول فوریه 2012 سایت ساینس دیلی: (م.اخیانی و ز.دوستاری) 20/بهمن/90

خلاصۀ خبر‌های هفته چهارم ژانویه 2012 سایت ساینس دیلی: (م.اخیانی و ز.دوستاری) 13/بهمن/90

خلاصۀ خبرهای 13 تا 26 ژانویه 2012 سایت فیزیکس ورلد: (س.باخدا و س.صافی) 9/بهمن/90

خلاصۀ خبر‌های هفته سوم ژانویه 2012 سایت ساینس دیلی: (م.اخیانی و ز.دوستاری) 6/بهمن/90

خلاصۀ خبر‌های 10 و 11 ژانویه 2012 سایت هابل: (س.مجاهد) 28/دی/90

خلاصۀ خبرهای 3 تا 12 ژانویه 2012 سایت فیزیکس ورلد: ‬(س.باخدا و س.صافی) 24/دی/90

آنچه در سال 2012 پیش‌رو داریم و عکسهای برگزیدۀ سایت فیزیکس ورلد: (س.باخدا و س.صافی) 9/دی/90

خلاصۀ خبرهای 5 تا 14 دسامبر 2011 سایت فیزیکس ورلد: (س.باخدا و س.صافی) 25/آذر/90